ความรักของแม่

เนื่องในวันพรุ่งนี้เป็นวันแม่แห่งชาติ ก็ขอนำนิทานดีๆ เรื่องหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงความรักของแม่

"มีแม่คนหนึ่งที่มีอายุมากแล้ว และด้วยอายุที่มากนี้ทำให้สภาพร่างกายที่เคยแข็งแรงต้องอ่อนแอไปตามกาลเวลา และอายุขัย ด้วยความที่อายุของแม่นี้มากแล้ว จึงทำให้แม่ท่านนี้เดินไม่ได้ จึงสร้างความรำคาญใจให้กับลูกของตนเป็นอย่างมาก เนื่องจากลูกต้องคอยมานั่งดูแลตลอดเวลา จะทำอะไรเองก็ไม่สามารถทำได้ จึงสร้างความรำคาญใจให้กับลูกเป็นอย่างมาก

ดังนั้นผู้เป็นลูกจึงได้คิดวางแผนที่จะพาแม่ไปปล่อยไว้กลางป่าลึก เพื่อที่ตนจะได้ไม่ต้องคอยดูแลผู้ที่เป็นแม่อีกต่อไป เมื่อผู้เป็นแม่ทราบเรื่องที่ลูกจะพาแม่ไปปล่อย ผู้เป็นแม่ก็ไม่ได้ขัดขวาง และอ้อนวอนแต่อย่างใด ได้แต่ปล่อยให้ลูกทำไปตามที่ตนต้องการ

ในระหว่างทาง ผู้เป็นแม่ได้แต่หักกิ่งไม้ข้างทางไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้เอ่ยปากวิงวอนร้องขอแต่อย่างใด จนเมื่อถึงบริเวณกลางป่า ผู้เป็นลูกก็วางแม่ลงบริเวณโขดหิน และเตรียมกันหลังเดินกลับทางเดิน เพื่อกลับบ้าน แต่ด้วยที่ป่ามีสภาพที่เหมือนกัน ผู้เป็นลูกจึงจำทางเดินกลับออกไปจากป่าไม่ได้ คิดในใจทำยังไงดีหว่า

ในขณะนั้นเอง ผู้เป็นแม่ก็ได้พูดออกมาว่า "ลูกจ๋า เจ้าเดินตามทางกิ่งไม้ที่แม่ได้หักไว้นะ เจ้าจะได้ไม่หลงทาง กลับบ้านไปเถิด"